خدایا مهربانی با دلم کن

دوباره همزبانی با دلم کن

خدایا داده ام دل را بدستت

وکیلی ، هرچه دانی با دلم کن

مبین بروجردی

خدایا عشق را زیبا نوشتی

الفبا را چه با معنا نوشتی

نمی دانم در آن روز نخستین

چگونه سرنوشت ما نوشتی

مبین بروچردی

ای عشق گرفتار شدن بد دردی ست

اینگونه کنارم بزنی نامردی ست

بی عاطفه انگار نمی دانستی

لیلای تو مجنون بیابانگردی ست

مبین بروجردی

ای عشق چرا این همه بی تاب شدی در بستر این رود، تو سیلاب شدی یک لحظه چرا صبر نکردی برسم تقصیر خودت بود که مرداب شدی ای برکه چه کردی به خودت باز هنوز ای برکه چرا خیره به مهتاب شدی تا رستم دل خواست نگاهم بکند از بخت بدم باز تو سهراب شدی در قلب تو حرفم اثری هیچ نداشت با قصه ی شهزاد که در خواب شدی ولی الله تیموری مبین بروجردی

نوروز نگاهت به دلم رو کرده

عشقت غزلم را گل خوشبو کرده

نوروز تو امسال چنان رویایی ست

غم های دلم را همه جارو کرده

سروده ی ولی الله تیموری مبین بروجردی

دوستت دارم تو را ای نازنین تا پای جان دوستت دارم ولی می ترسم از ابراز آن اینچنین با بی تفاوت بودنت سردم نکن گر تو احساسی به من داری بیاور بر زبان درس عشق و عاشقی اینگونه دیگر سخت نیست سخت می گیری که مردودم کنی در امتحان با دلم اینگونه راحت حرفی از رفتن نزن من که می دانم تو می مانی کنارم مهربان عاشقت هستم همیشه هر کجا باشی عزیز نازنینم از تو بهتر من ندیدم در جهان سروده ی ولی الله تیموری مبین بروجردی

آمدی تا عشق را در قلب من جاری کنی دوست دارم تا نمردم نازنین کاری کنی آمدی با من بیا حرفی بزن رویای من لحظه هایم را نمی خواهم تو تکراری کنی بر گلویم می فشاری دست هایت را چرا تازه گی ها دوست داری مردم آزاری کنی ساده بودم در خیالم از تو کوهی ساختم با خودم گفتم تو می خواهی مرا یاری کنی هر چه گفتم با تو اما حرف خود را می زدی گفتی از قلبم تو باید کوچ اجباری کنی سروده ی ولی الله تیموری مبین بروجردی

شدی دنیای من ای مهربانو

دلم را می بری با خود به هرسو

به من گفتی چنین کاری محالست

پلنگی دل نمی بندد به آهو

خبر از قلب من شاید نداری

نگاهت قلب من را کرده جادو

چه تصویر قشنگی داری امشب

زدی گل های زیبایی به گیسو

بیا تا با نگاه نازنینت

به شعرم رنگ خوشبختی کند رو

نکن یک لحظه ترکم نازنینم

دلم با بودنت دارد هیاهو

سروده ی ولی الله تیموری مبین بروجردی مورخه ی ۱۳۹۵/۴/۷